მოგონებები « ბესარიონ გუგუშვილი

პრეზიდენტ ზ.გამსახურდიას შეიარაღებული ძალები 1993 წლის ბოლოს

22/10/2011 Leave a comment

ზუგდიდის კომენდანტურა: 150
წალენჯიხის ბატალიონი: 150
სენაკის ბატალიონი: 100-150
გურიის პოლკი: 200
ჯიხა ოდიშის ბატალიონი: 200
კისავის ჯგუფი: 30-40
№ 16 ბატალიონი: 30-40
ბატალიონი კოლხეთი: 60
სპორტსმენთა ბატალიონი: 5-10
ჯვარის ბატალიონი: 40-60
გორის ბატალიონი: 20-30
ზურა ირემაძის: 40
სპორტული სამსახური: 40
ტრადიციონალისტები: 30

ჯამი: 1095-1200

ბადრი ზარანდიას მოგონებებიდან:

„რაც შეეხება, რომ ლოთი ქობალიას 2500 გვარდიელი ჰყავდა, ეს სიცრუეა, სულ ეროვნული გვარდიის რიგებში 2000 კაცი იქნებოდა, მათ შორის, ზუგდიდის კომენდანტურაში – 150 კაცი, წალენჯიხის ბატალიონში – 150 კაცი, სენაკის ბატალიონში – დაახლოებით 100–150 კაცი, გურიის პოლკში – 200 კაცი. ჯიხა ოდიშის ბატალიონი დაახლოებით 200 კაცი. კისავის ჯგუფი 30 – 40 კაცი. № 16 ბატალიონი 30–40 კაცი. ბატალიონი კოლხეთი დაახლოებით 60 კაცი. სპორტსმენთა ბატალიონი რამდენიმე კაცისაგან შედგებოდა. ჯვარის ბატალიონი 40–60 კაცი. გორის ბატალიონი 20–30 კაცი. ზურა ირემაძის 40 კაცი, სპორტული სამსახური 40 კაცი. ტრადიციონალისტები 30 კაცი.“
http://www.box.net/bpgdocs/1/88386559/646634843

შენიშვნა:
ესეც ტიპობრივი მაგალითია იქ იმ დროს გამეფებული აღრიცხვისა და თვლის მანკიერებისა — ჩამონათვალი ოდნავ აღემატება 1100 კაცს — საიდანაც, უკეთეს შემთხვევაში მებრძოლი 150-200 იქნებოდა და სულ ეს იყო „პრეზიდენტ გამსახურდიას შეიარაღებული ძალები“ ანუ „პრეზიდენტის გვარდია“.

Filed under მოგონებები

ბესარიონ გუგუშვილი სისხლის სამართლის საქმე # 7492801-ში

18/08/2011 Leave a comment

ზ. გამსახურდიას უშუალო მითითებით, რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის ბ. გუგუშვილის 1991 წლის 27 ნოემბრის # 1015-გ უკანონო განკარგულებით, ყოველგვარი დასაბუთების გარეშე, მთავარ სამეურნეო სამმართვლოს სპეცდანიშნულებისთვის გამოუყო ორი მილიონი მანეთი. აღნიშნული თანხა ს. ხელაშვილმა ნაღდი ფულის სახით გამოიტანა ბინსოცბანკის თბილისის განყოფილებიდან, რაც ზ. გამსახურდიამ მასთან დანაშაულებრივ კავშირში მყოფ პირებთან ერთად გაიტაცა.

1992 წლის თებერვლიდან ზ. გამსახურდიამ, ხელისუფლების ზოგ სხვა წარმომადგენელთან (ბესარიონ გუგუშვილთან, თეიმურაზ კვანტალიანთან, ზურაბ კიკნაძესთან, გიორგი მარჯანიშვილთან, გოჩა ბახიასთან, სოსო თორიასთან, მანანა ძოძუაშვილთან, ვიქტორ დომუხოვსკისთან და სხვ.) ერთად თავი შეაფარა რა ჩეჩნეთის რესპუბლიკას, იმალებოდა ქ. გროზნოში. დაკარგული ხელისუფლების დაბრუნების მიზნით, იგი დანაშაულებრივად დაუკავშირდა საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში მცხოვრებ პირებს, რომელთა მეშვეობითა და ხელშეწყობითაც ჩამოყალიბა დანაშაულებრივი ბანდები, რომლებსაც მოუწოდებდა საქართველოში ტერორისტული და დივერსიული აქტების განხორციელების, ხელისუფლებისადმი სრული დაუმორჩილებლობის და შეიარაღებული აჯანყების მომზადება-მოწყობის გზით ხელისუფლების დამხობისაკენ.

1993 წლის 5 ოქტომბერს საქართველოს რესპუბლიკის პროკურატურის საგამოძიებო სამმართველოს უფროსის მიერ აღიძრა # 7493846 სისხლის სამართლის საქმე ზვიად გამსახურდიას, ასევე ბესარიონ გუგუშვილის, ნემო ბურჭულაძის და სხვათა მიმართ, 1960 წლის რედაქციის საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 65-ე, 75-ე და 961 მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულის ნიშნებით.

1993 წლის სექტემბერ-ოქტომბერში, დანაშაულებრივი გეგმის შესაბამისად, ზ. გამსახურდიამ, ბ. გუგუშვილმა, ვახტანგ ქობალიამ, ზაურ ქობალიამ, გ. აბსანძემ, ტ. გელანტიამ, ნ. ბურჭულაძემ, ნ. მოლოდინაშვილმა, გ. მარჯანიშვილმა და მათმა სხვა მომხრეებმა, ჩეჩენ, ადიღეელ და სხვა დაქირავებულ მებრძოლებთან ერთად, მოახდინეს საქართველოს სუვერენული რესპუბლიკის განუყოფელი ტერიტორიის, ქალაქების: ზუგდიდის, ფოთის, სამტრედიის, წალენჯიხის, ჩხოროწყუს, ხობის, სენაკის, მარტვილის, აბაშის, ხონის და შესაბამისი რაიონების მთლიანად, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთლიანად, ნაწილობრივ ოზურგეთისა და ლანჩხუთის რაიონების დროებითი ოკუპაცია შეიარაღებული ძალების გამოყენებით…

2004 წლის 30 მარტს (ანუ უკვე სააკაშვილის რეჟიმისას — ბპგ), ზვიად გამსახურდიას ბრალდების # 7492801 სისხლის სამართლის საქმეს ერთ წარმოებად გაუერთიანდა ზ. გამსახურდიას, ბ. გუგუშვილის, ნ. ბურჭულაძის და სხვათა ბრალდების # 7493846 სისხლის სამართლის საქმე, ხოლო 2004 წლის 13 მაისს – ასევე # 1091816 სისხლის სამართლის საქმე, სარეგისტრაციო ნომრად # 7492801-ის შენარჩუნებით.

Filed under მოგონებები

ბ.გუგუშვილი: დერეფნებისა და „კოლიდორების“ გასაოცარი პარადოქსი

04/06/2011 Leave a comment

პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას სიკვდილისა და მასთან დაკავშირებული გარემოებებით ყველაზე უფრო ბინძური მიდრეკილებებითა და ქვენა აზრებით დაინტერესებულთა შორის განსაკუთრებული პოპულარულობით სარგებლობს მათი აზრით ძლიერი შეკითხვა-პროვოკაცია: „როგორ შეძლეს ზვიად გამსახურდიას სიკვდილის მოწმეებმა შევარდნაძის რეჟიმის დახმარებისა და ხელშეწყობის გარეშე ანუ დერეფნის თუ ‘კოლიდორის’ გარეშე სამეგრელოდან ჩეჩნეთში გაღწევა?“.

იმ პერიოდის სამეგრელოში გამსახურდიას მომხრეების თავის შეფარებისა და მოძრაობის უსაფრთხოების თემა შესაძლოა ზოგადად საინტერესოც იყოს და არა მხოლოდ პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას სიკვდილთან დაკავშირებულ საკითხებთან დაკავშირებით, არამედ — იმის გათვალისწინებითაც, რომ 1993 წლის ბოლოს და 1994 წლის დასაწყისში აქ თავს აფარებდენ მანამდე ზუგდიდში ჩასული უზენაესი საბჭოს ათობით დეპუტატი, მინისტრთა კაბინეტის წევრები – მინისტრები, პრეფექტები და სხვა თანამდებობის პირები და ეროვნული ძალების გამოჩენილი პიროვნებები, რომელთაგან პრაქტუკულად ყველამ შეძლო სამშვიდობოს გაღწევა — ამიტომ აქ შედარებით ვრცლად განვიხილავ. თუმცა მათ მიმართ ზემოხსენებული „კოლიდორული“ პროვოკაციული შეკითხვები რატომღაც არაა აქტუალური.

Read more of this post

Filed under მოგონებები Tagged with დერეფანი

მერაბ კიკნაძე: პრეზიდენტ გამსახურდიას გადასვენება გროზნოში

02/06/2011 Leave a comment

1994 წლის 5 იანვარს დილის 4 საათზე გროზნოში, “ნეფტიანკაზე”, ნაქირავებ ბინაში, სადაც ცოლთან და მცირეწლოვან ვაჟთან ერთად ვცხოვრობდი, ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა. ბესარიონ გუგუშვილის ცოლმა, ლია ერგემლიძემ ზვიად გამსახურდიას გარდაცვალების ამბავი შეგვატყობინა. რამდენიმე წუთში სოსო თორია მოვიდა და ერთად სასტუმრო “კავკაზში” წავედით, სადაც სამეგრელოდან ამ ამბის ჩამომტანი ზვიადის ორი მცველი – ბაჩუკი გვანცელაძე და ზაზა ბურჯანაძე იმყოფებოდნენ. ბესო გუგუშვილი ორ სხვა მცველთან – რობინზონ მარგველანთან და გოჩა კეკენაძესთან ერთად სამეგრელოში დარჩა. იქაური ამბების აღწერას აქ არ მოვყვები – ეს ყველაფერი დეტალურად აქვს მოთხრობილი თავად ბესარიონ გუგუშვილს და სხვა თვითმხილველებსაც. ერთს კი ვიტყვი: არავითარი საფუძველი ამ ხალხის პატიოსნებასა და ერთგულებაში ეჭვის შეტანისა არასოდეს გამჩენია. სამწუხაროა, რომ გარკვეულ მიზეზთა გამო ეს აუტანელი ტვირთი ძირითადად ამ ადამიანებს დააწვა.

ასე დასრულდა სრული გაურკვევლობა, რომელმაც 1993 წლის 5 ნოემბრიდან – ზუგდიდიში ადმირალ ბალტინის “ძლევამოსილი მარშის” შემდეგ დაისადგურა. ამ ორი თვის განმავლობაში ზვიადის შესახებ გროზნოში არაფერი ვიცოდით, გარდა რამდენიმე მწირი ცნობისა. 16 თუ 17 დეკემბერს სამეგრელოდან გურამ აბსანძემ ჩამოაღწია – როგორც ყოველთვის, მხნე და ოპტიმისტურად განწყობილი ჩანდა. ეს იყო და ეს. მანამდე კი ჩვეულებრივად გაცხოველებული მიმოსვლა საქართველოდან შეწყდა, თუ არ ჩავთვლით ბესო გუგუშვილის სიყმაწვილის მეგობრის, აწ უკვე გარდაცვლილი არჩილ საჯაიას რეგულარულ ჩამოსვლებს. ამ კაცის მეგობრული ერთგულება და თავდადება საარაკოა. 1992 წლიდან მოყოლებული, გროზნოში ოცჯერ თუ მეტად მოახერხა ჩამოსვლა და მთელს იქაურ ქართველობას, რითაც შეეძლო, გვამაგრებდა.

იმ დღესვე თბილისში ჩეჩნეთიდან სამთავრობო დელეგაცია გაფრინდა. ასეთი ოპერატიულობა გარდა ჭირისუფლობის ბუნებრივი გრძნობისა, იმითაც იყო გამოწვეული, რომ პრეზიდენტის გარდაცვალების შესახებ ცნობის გავრცელებისთანავე ჯ. იოსელიანმა განაცხადა: “გამსახურდია ჩეჩნებმა თავად მოკლეს გროზნოში და გვამი საქართველოში ჩამოიტანესო”. ამ დელეგაციამ შევარდნაძეს ჯოხარ დუდაევის სურვილი გადასცა – საქართველოს პირველი პრეზიდენტის თბილისში შესაფერისი პატივით დაკრძალვის შესახებ და იმ დღესვე დაბრუნდა (თუ მეორე დღეს, ზუსტად არ მახსოვს).

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

გაავრცელეთ:

Like this:

სიახლეები

საძიებელი

ჭდეები

მეგობარი საითები

კომენტარები

მომხმარებელი

სტატისტიკა

Follow “ბესარიონ გუგუშვილი”